Hergebruik Plastic Afval

Veltkamp gebruikt al ruim 30 jaar gerecycled plastic

Veltkamp is fabrikant van kunststof producten en maakt in de productieprocessen al ca. 30 jaar voor ca. 80% gebruik van gerecyclede granulaat.

De voorkeur gaat hierbij uit naar materiaal van flessendoppen, klikobakken en met name autobumpers.

Tegenwoordig wil echter iedereen producten uit gerecycled materiaal, om zich daarmee te profileren als milieuvriendelijk.

Daardoor is in de EU het verbruik enorm toegenomen, de beschikbaarheid fors afgenomen en de prijzen sterk gestegen.

Plastic is niet alleen goedkoop, veilig, licht in gewicht en voor enorm veel toepassingen te gebruiken, maar het is ook uitstekend recyclebaar en milieuvriendelijk.

Uiteraard is hierbij de afvalverwerking van groot belang, zoals voor zoveel materialen. Problemen ontstaan door zwerfafval en door het storten van afval in open water en zeeën, zoals in veel zuidelijke landen nog steeds wordt gedaan.

Beschikbaarheid

Vanzelfsprekend is het van groot belang dat er ook sprake is van een constante toevoer van dit recyclaat. In de praktijk is dit niet altijd het geval. Regelmatig worden scheepsladingen met recyclaat onderweg naar een Europese haven, verkocht en afgevaren naar onder meer China.

De beschikbaarheid van geschikt recyclaat in een constante stroom is dan ook in toenemende mate beperkt.

Hoe zit het dan met Bioplastics? 

Bioplastics zijn kunstmatige polymeren uit PLA (Polymelkzuur). PLA wordt met een chemisch proces geproduceerd uit zetmeel. Dit betekent echter niet dat de kunststof zelf biologisch is en daarmee dus ook niet dat de kunststof biologisch afbreekbaar is. Deze bioplastics zijn onder bepaalde industriële condities composteerbaar. Dit vraagt echter een hoog energieverbuik om de molecuulketens te kunnen afbreken.

Het percentage toegevoegd vulmiddel kan fors verschillen en veelal is dit van nadelige invloed op de mechanische eigenschappen van het plastic. Sommige vulmiddelen mogen ook niet te lang buiten of in een vochtige omgeving blijven. Bijvoorbeeld bij hout neemt het gewicht weer onevenredig toe.

Verder zijn er ontwikkelingen gaande waarbij vullingen aan zowel synthetische- als biokunststoffen worden toegevoegd. Nadelig hierbij is de CO2-uistoot door de transport bewegingen van het vulmiddel en de kunststoffen naar de menglocatie. Daar worden de kunststoffen opnieuw gesmolten en vervolgens gegranuleerd. Dit kost niet alleen veel energie, maar de stoffen kunnen ook niet meer ontleed. Bij de end of life cycle kunnen deze kunststoffen alleen nog maar in zijn geheel verbrand. Dit terwijl een zuivere kunststof weer kan worden gerecycleerd.

De Bioplastics zijn bedoeld om de wegwerpverpakkingen te vervangen. Maar het materiaal is dus niet afbreekbaar in de natuur, maar moet worden verwerkt in speciale composteerinstallaties. Kunststoffen blijven kunststoffen en horen niet in de natuur. Kunststoffen die uiteindelijk uit elkaar vallen, vormen micro plastics die met de huidige technieken niet meer uit de natuur te halen zijn. Ook zijn Bioplastics behoorlijk duurder. Het gevolg is dat de uiteindelijke productkosten daardoor op dit moment voor veel consument nog te duur zijn.